Moet je wat?

Hoeveel moet jij? Ik betrapte mijzelf er op (en werd er fijntjes op geattendeerd) dat ik best wel veel moest van mijzelf. Mijn werk, vrijwilligerswerk, huishouden, de tuin, vrienden en ook nog tijd voor ons tweeën. En dat moet ook nog eens perfect dus niet van dat halfbakken. De lat heb ik nogal hoog liggen. Vooral het woord “moeten” is nogal een dwingende gedachte en geeft weinig ruimte om er “ontspannen in te zitten”. Mijn oma zei altijd: “Moeten is dwang en huilen kindergezang”. Dat wil je allebei eigenlijk niet.

Vrijheid

Tijdens het reizen en terugkomst voel ik mij altijd erg sterk en kan ik de wereld aan. Maar naarmate ik langer in Nederland ben en weer in de stroom meedrijf neemt mijn kracht af en kan ik soms verzanden in de gedachte; ik wil weer dat gevoel van toen ik weg was. En kan er dan in gedachte heerlijk rondjes blijven draaien.

Het mag duidelijk zijn: dat zijn geen helpende gedachten. Maar wat maakt het dat wanneer je in het buitenland je zo sterk bent je eenmaal terug in Nederland dat gevoel kwijtraakt? Ik ben al enige tijd op zoek naar het antwoord. Ben je verslaafd aan reizen of is het toch wat anders?

Acceptatie

Wanneer je een avontuur aangaat dan doe je dat met volle overgave en accepteer je dat er ook dingen niet zo gaan als dat je verwacht had. Dat is namelijk een avontuur. Weet je nog de definitie van avontuur van mijn eerdere blog? Van al je successen groei je en van de misstappen leer je. Geweldig. Je bent een kei in het accepteren, het loslaten en weer verder gaan. Dit is waarom je de stap hebt genomen en het avontuur bent aangegaan. Je krijgt er een kick van en je groeit van elke ervaring.

Landen

Maar wat wanneer het avontuur weer over is en je weer terug bent in “het oude leven”.Vaak kreeg ik de vraag of ik weer geland was. Ik begreep de vraag wel maar vond dat toch raar. Betekent dat dan dat wat ik gedaan had niet echt was? Of dat ik die kracht van het vliegen niet kan volhouden? In het buitenland had ik een bepaalde mind-set en die wilde ik eigenlijk niet kwijt. Maar hoe hou je iets vast wanneer je niet precies weet waar het gevoel precies is dat je moet vasthouden.

Wat gebeurt er allemaal met je wanneer je weer in Nederland woont? Nou een heleboel. Je moet weer een andere routine aannemen. Dat is lastig en nog lastiger wanneer de keuze van terug komen niet die van jou is. Je bent verder van je vrienden en familie komen te staan. “Life goes on”. Voor jou maar ook voor hen. Maar een van de geniepigste is dat je weer in een bepaald stramien komt, die van het moeten.

Controle

Terwijl je ergens anders deed wat je wilde als onderdeel van het avontuur, ben je hier vaak in strijd met je eigen (ver)oordelende gedachten. Elke keer een stemmetje in je hoofd dat je van alles moet. Van jezelf maar ook van wat iemand anders misschien wel niet zal denken. Je laat je meevoeren op de stroom van je eigen moeten en die van een ander. Uiteindelijk doe je de dingen waarvan je denkt dat die moeten en dat kost enorm veel energie. De gedachten die je hebt maken je gespannen en gestrest. En dat is nu precies wat je niet wilt

Je weet inmiddels hoe het ook kan en dat is zoveel waardevoller. Je gedachten nemen de controle over. De vraag is: “Hoe realistisch zijn die gedachten?”

Het filmpje geeft mooi weer hoe onze gedachten de controle overnemen. Worsteling met interne kapers.

ACT (Acceptance and Commitment Therapy) heeft mij een echte eyeopener gegeven. Ik was opzoek naar waarom ik mij zo anders voel tijdens het reizen dan wanneer ik langer in Nederland ben. En dat is precies dat, het “moeten”. En wanneer ik het woord “moeten” verander in “bereid zijn” is de druk een stuk minder groot.

Wil jij ook op een andere manier omgaan met dwingende gedachten die je ervaart? Neem dan contact en kunnen we samen opzoek naar jouw bereidheid.

Door logica en verstand sterven wij voortdurend, door fantasie leven wij.

- John Butler Yeats